Thai Teachers TV Blog | สมัครสมาชิก | ติดต่อโทรทัศน์ครู
ครูบูช
ปฏิทิน
<< มิถุนายน 2561>>
อา.จ.อ.พ.พฤ.ศ.ส.
272829303112
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
เรื่องล่าสุด
 
นี่คือ “โรงเรียน”
วันที่ 20 กรกฎาคม 2555
โดย ครูบูช

 
    สวัสดีครับเพื่อนครู สมาชิกโทรทัศน์ครูทุกท่าน รวมถึงทีมงานทุกท่านด้วยนะครับ หายไปนานเลยนะครับ ก็เพราะว่างานเยอะพอสมควร ตอนนี้เปลี่ยนมารับหน้าที่ดูแลอาคารสถานที่ สื่อ และเทคโนโลยีทางการศึกษาแล้วครับ พร้อมด้วยการดำรงตำแหน่งเป็นรองผู้อำนวยการ แต่ผมก็ยังคิดถึงและยังไม่ลืมโทรทัศน์ครูเลยนะครับ เพราะที่นี่คือแหล่งเรียนรู้ที่ผมเข้าหาทุกวันครับ และยังเป็นจุดกำเนิดของความฝันที่อยากเขียนบทความอีกด้วยครับ แต่อย่างไรก็ดี เวลา วารี หมุนเปลี่ยนสลับกันไปมาเสมอ เมื่อถึงเวลาที่มีทั้งขึ้นทั้งลง ประดุจเมื่อวันที่เราอยู่จุดสูงสุดมักจะต้องเจอกับการตกลงมาสู่ที่ต่ำสุดในชีวิตเสมอ เช่นกันเมื่อเราอยู่ที่ต่ำสุดเมื่อใดมักจะมีแรงบัลดาลใจมาทำให้เราลุกขึ้นก้าวเดินและดึงให้เราสูงขึ้นเช่นเดิมอีกครั้งเสมอครับ ทักทายด้วยภาษาที่มองเห็นสัจธรรมของการทำงานในอาชีพต่างๆ ที่ผ่านมาเลยนะครับ ถือเป็นประสบการณ์ที่ได้มาอย่างพอตัว แต่อาจจะไม่มากมายเท่าหลายท่านที่มีประสบอยู่แล้วนะครับ
    ที่หายไปไม่ได้ไปไหนครับ ก็แค่ไปทำงานที่ใหม่ซึ่งเคยเป็นที่เก่าของเราเอง มารับตำแหน่งใหม่ แต่ก็อยู่ในสายงานเก่าของเราเอง เห็นไหมครับ ว่า ชีวิตของครูบูชช่างเหมือนบูมเมอแรง ซะเหลือเกิน ยิ่งขว้างไปแรงยิ่งกับมาเร็ว แค่ 2 ปีเท่านั้นครับ ก็กลับมาแล้ว “สงสัยจะไปไม่รอดนะครับ”
    
    เมื่อกลับมาทำงานก็ได้เริ่มงานที่มากมาย รวมถึงงานเก่าที่เราทำไว้ก็มาสานต่ออีกหลายงาน แต่ที่น่าซึ้งใจประทับใจเป็นอย่างยิ่ง ที่สามารถดำเนินการเปิดโครงการศิษย์เก่าให้กับลูกศิษย์ของเราที่จบไปแล้วได้ หลายคนที่เคยบ่นว่า “ฉันไม่มีตัวตนแล้วเมื่อจบไป ทำไม่มีมีชมรมศิษย์เก่าเหมือนโรงเรียนอื่นเขา” ก็ได้กลับมามีตัวตนอีกครั้ง ทั้งครูหลายท่านก็ยังปลื้มใจ ที่สายใยรักระหว่างครูและศิษย์ได้กลับมาอีกหน ทั้งที่ศิษย์นั้นจบไปหลายสิบปี บางคนก็จบไปหลายปี ก็มาพบหน้ากัน “ครู ดีจังที่เปิดชมรมศิษย์เก่า” เราล่ะซึ้งเลย เมื่อศิษย์เอยคำชม นานๆที่ครูจะได้รับคำชมจากศิษย์ เพราะโดนเป็นนิจคือว่า ดุ ยังกับยักษ์ ปักหลักด่ายังกับเสา ทวงงานติดยังกับเงาให้คะแนนเรายังกับเอาค้อนตอกตะปูให้จมดินนี่ถือเป็นคำชมที่วิเศษสุดแล้วของเราผู้เป็นครู “หนูรักครูค่ะ” “ผมคิดถึงครูเสมอครับ” อีกคำที่ศิษย์ที่จบไปแล้วกลับมาเอ่ยปากบอก เขาคงไม่รู้หลอกว่านี่คือคำที่ครูรู้สึกดีมาก มากกว่าดอกไม้ที่เธอไปซื้อมาเอามาบูชา เอามาไหว้ในวันครูซะอีก งานศิษย์เก่าเป็นส่วนหนึ่งของงาน วันก่อตั้งโรงเรียน จัดเมื่อ 6 กรกฎาคมที่ผ่านมา ทำบุญเลี้ยงพระเพล ร่วมรับประทานอาหารกลางวัน เป็นครั้งแรกที่โรงเรียนได้จัดงานนี้ขึ้นครับ ตั้งแต่ก่อตั้งมา 40 กว่าปี
    เมื่อเริ่มงาน ฝนฟ้าก็เป็นใจ ตกใส่ซะอย่างนั้น ไหว้เจ้าที่เจ้าทางเสร็จสิ้นฝนก็มาจากไหนไม่รู้ตกมามากพอดู เปียกไปทั่วด้วยความชุ่มช่ำใจ “สรุปว่าดีหรือเปล่านะ” เมื่อถึงเวลาตามกำหนดการ ฝนที่ตกนานกลับหายไปสิ้น นางรำร่ายถวายสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ด้วยการท่ารำอวยพร อธิฐานเอย จนจบสิ้น เพลงมวยปี่ขึ้นถวายครูบาร์ที่เคารพก็เอ่ยขึ้น ร่ายถวายสะกดด้วยศิษย์ปัจจุบัน อากาศแจ่มใสขึ้นด้วย เมฆฝนหายสิ้น ลมพัดโชยผ้าที่เย็บขอบเวทีปลิวไสว ได้เวลาพระท่านเดินทางมาถึง สวดมนต์อวยพร อุทิศบุญกุศลแด่ผู้วายชน ผู้ร่วมงานที่มามีไม่มากนัก แต่เปี่ยมไปด้วยความอบอุ่นทั้งยิ้มแย้มแจ่มใส ทั้งช่วยกันยิบโน่น หยิบนี่ บรรยากาศเต็มไปด้วยความสุข นี่ครับโรงเรียนของเรา แปลกใจครับที่ทำไมเมื่อ 2 ปีก่อนผมถึงอยากไปจากที่นี่นัก
    
  
    ศรีวิทยา โรงเรียนที่ผมเกิดในที่นี้หมายถึงกำเนิดเกิดเป็นครู ได้เรียนรู้การสอนสั่ง ได้เรียนรู้การเป็นคนที่สร้างคน ด้วยปัญญาของคนที่เรียกว่าครู อยู่อาศัยทำงานกันอย่าพี่กับน้อง มีทะเลาะบ้างแต่ก็กลับไปปรับด้วยความเข้าใจ ไม่น่าคิดไกลเกินตัว มัวแต่ไปยุ่งกับตำแหน่งหน้าที่ ความท้าทาย ทำให้ชีวิตหายไป 2 ปี แต่ไม่เสียดายครับ เพราะที่ได้คือประสบการณ์เต็มๆ ที่ใครน้อยนักที่จะได้มา และเห็นคุณค่าของสิ่งที่มี จนกว่าจะเสียมันไป
    สายเลือดของครูผมยังคงอยู่เหมือนเดิม “ครูบูชก็คือครูบูช”เด็กชอบพูดคำนี้เมื่อเรียนกับผม ไม่ใช่ท่านบูชประการใด ความเป็นครูของผมยังเต็มล้นที่หัวใจ แม้จะผ่านไปแค่ไหนผมก็ยังเป็นครู ถึงบางครั้งตอนนี้ผมจะได้ยินอะไรที่ไม่ค่อยลื่นหู ว่าเบื่ออาชีพครูทั้งๆ ที่คนพูดก็เป็นครูมาตลอดชีวิต แต่ไม่น่าคิดพูดเลย ว่าเบื่อแล้วคนที่ฟังเป็นรุ่นน้องจะทำอย่างไร กำลังใจจะมาจากไหน เมื่อคนที่อาวุโสยังว่าเช่นนี้ แล้วครูดีๆจะเกิดได้อย่างไร
     แต่ผมเชื่อว่า ถ้ามีโรงเรียนที่ดีที่ไหน มีนักเรียนดีที่นั่น ก็ต้องมีครูที่ดีอยู่ด้วยเสมอเช่นกัน ไม่ว่าโรงเรียนที่ดีนั้นจะอยู่ที่ไหน ไกลเพียงใด ครูดีก็มีอยู่ใกล้โรงเรียนเสมอ เพราะที่นี่ คือ โรงเรียน
 
ครูบูช


แสดงความคิดเห็น

* กรุณา Login เพื่อแสดงความคิดเห็น *